🧠 Teknolojiye Uyum, Medya Okuryazarlığı ve Deprem Bilinci Krizi

Toplumun teknolojiye uyum kapasitesi yalnızca bireysel merakla değil; devlet politikaları, eğitim sistemi ve medya sorumluluğuyla şekillenir. Bugün medya okuryazarlığı konusunda yaşanan zaaflar, deprem gibi hayati başlıklarda bile halkın bilinçlenememesine yol açıyor.

Deprem gerçeği ortadayken hâlâ “metrekare, manzara, fiyat” konuşuluyor; depreme dayanıklı ev bilinci ise toplumda karşılık bulamıyor. Bu tablo, tesadüf değil; yapısal bir yönetim sorunudur.

🏛️ Hükümetlere Düşen Görevler Nelerdir?

🔹 Teknoloji politikaları yalnızca altyapı yatırımı olarak ele alınmamalı
🔹 Dijital dönüşüm, kamu sorumluluğu kapsamında ele alınmalı
🔹 Yanlış bilgiyle mücadele, yasal ve kurumsal bir çerçeveye oturtulmalı

Bugün algoritmalar, yapay zekâ ve dijital platformlar hayatı belirlerken; yurttaşın bu sistemleri okuma ve sorgulama becerisi yoksa, teknoloji toplumu ileri değil kontrol edilebilir hale getirir.

🎓 Milli Eğitim Bakanlığı ve Üniversiteler Ne Yapmalı?

📌 Medya Okuryazarlığı Seçmeli Değil, Zorunlu Olmalı

📍 İlkokuldan üniversiteye kadar kademeli müfredat
📍 Sahte haber, algoritma, veri güvenliği ve dijital etik dersleri
📍 Üniversitelerde teorik değil, uygulamalı medya okuryazarlığı

Bugün gençler ekran kullanıyor ama ekranı okuyamıyor. Bu da eğitim politikalarının güncel tehditleri ıskaladığını gösteriyor.

🏚️ Deprem Bilinci Neden Oluşmuyor?

❗ Sorun bilgi eksikliği değil, anlatım biçimi

Halka yıllardır “deprem olacak” deniyor ama:
➡️ Depreme dayanıklı ev nasıl anlaşılır?
➡️ Müteahhitten hangi belgeler istenir?
➡️ Zemin etüdü ne demektir?

Bunlar anlatılmıyor. Çünkü risk, somut bilgiye dönüştürülmüyor.

📺 Ulusal ve Yerel Medyaya Düşen Sorumluluk

📢 Reyting Değil, Kamu Yararı

📌 Deprem, teknoloji ve eğitim haberleri magazinleştirilemez
📌 Uzman görüşleri sadeleştirilerek halka anlatılmalı
📌 İnternet haberciliği “tık” değil, bilinç üretmeli

Medya, yalnızca aktaran değil; toplumu eğiten bir aktör olmak zorunda.

🌐 İnternet Haberciliği ve Dijital Platformlar

🔹 Başlıkta korku değil, bilgi
🔹 Sosyal medyada viral değil, doğrulanmış içerik
🔹 Algoritmaya değil, toplumsal faydaya odaklı yayıncılık

Aksi halde medya, bilgi üreticisi değil algı üreticisi olur.

🔍 Sonuç: Bilgi Çağında Cehalet Yönetiliyor

Bugün yaşadığımız sorun, bilgiye erişememek değil;
📌 Bilgiyi ayırt edememek
📌 Riskleri okuyamamak
📌 Devlet–medya–eğitim üçgeninin kopukluğu

Toplum teknolojiye uyum sağlayamıyorsa, bu bireyin değil sistemin başarısızlığıdır.